การวิจัย Speech Recognition 17 พฤศจิกายน 2009 10:50 am
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การสร้างซอฟต์แวร์, WorkFlow, สมมติฐาน, พิเศษ , 1 ความคิดเห็น ยังอีกไกล!อ่ะ เอาภาพไปดูก่อน

เว็บบล็อกที่โม้แต่เรื่อง Software as a Service.
อ่ะ เอาภาพไปดูก่อน

ธุรกิจบัตรเงินอิเล็กทรอนิกส์เป็นธุรกิจที่น่าสนใจมาก เพราะมีความคล้ายคลึงกับธุรกิจของธนาคาร คือ เน้นให้บริการทางการเงินเป็นสำคัญ ดังนั้น โอกาสที่จะตอดเล็กตอดน้อยจากเงินที่วิ่งผ่านไปผ่านมาจึงมีสูงกว่าธุรกิจแบบอื่น
แต่ทว่าน่าเสียดาย ที่ไม่ใช่ใครก็สามารถจะทำธุรกิจบัตรเงินอิเล็กทรอนิกส์ได้ เพราะกฎหมายกำหนดเอาไว้ว่า จะต้องเป็นบริษัทหรือบริษัทมหาชนที่มีทุนจดทะเบียนบิ๊กบึ้มซึ่งชำระแล้วตั้งแต่ 200 ล้านบาทขึ้นไป อีกทั้งยังต้องได้รับการอนุมัติจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอีกต่างหาก
เรียกว่านอกจากเงินต้องหนาเป็นเมตร ๆ แล้ว สายป่านยังต้องยาวไปถึงขอบอวกาศโน่นเลยทีเดียว!!!
ปัจจุบันมีผู้ประกอบการไทยเพียงแค่ 6 ราย ที่สามารถฝ่าห้าด่าน ประหารหกนายทัพ ลุยด้น ๆ เข้ามาทำธุรกิจบัตรเงินอิเล็กทรอนิกส์ได้ ซึ่งบริษัทเหล่านั้นก็ได้แก่ บริษัท ไทยสมาร์ทคาร์ด จำกัด, บริษัท เพย์เมนท์ โซลูชั่น จำกัด, บริษัท แอดวานซ์ เอ็มเปย์ จำกัด, บริษัท แอดวานซ์ เมจิค การ์ด จำกัด, บริษัท ทรูมันนี่ จำกัด และ บริษัท เพย์สบาย จำกัด
สำหรับ 5 รายแรกไม่ต้องพูดถึง เพราะเขาตั้งบริษัทบัตรเงินอิเล็กทรอนิกส์ขึ้นมา เพื่อต่อยอดธุรกิจในเครือของตัวเอง หรือที่เรียกด้วยศัพท์สุดหรูทางการตลาดว่า “Convergence”!!!
รายที่จะโม้ถึงคือรายสุดท้ายต่างหาก เพราะว่าเขาเป็นแสงทองส่องอำไพสำหรับคนทำธุรกิจ e-Commerce, Web Site, Software as a Service, Platform as a Service, Infra-structure as a Service และ Everything as a Service ของเมืองไทย!!!
ถึงแม้ว่าบริษัท เพย์สบาย จำกัด หรืออีกชื่อภาษาอังกฤษว่า Paysbuy จะเป็นบริษัทลูกของ DTAC ซึ่งปัจจุบันนี้ถือหุ้นใหญ่โดยต่างชาติแล้วก็ตาม แต่ผมก็รู้สึกว่ามันน่าจะเป็นการดีกว่า ถ้าเราจะใช้บริการของบริษัทซึ่งจ่ายภาษีให้กับประเทศไทยเรา แทนที่จะไปใช้ Paypal เพื่อจ่ายเงินระหว่างคนไทยด้วยกัน แล้วประเทศไทยไม่ได้ภาษีอะไรกับเขาด้วยเลย!!!
พอโม้มาถึงตรงนี้แล้ว ผมก็เลยว่าจะโม้ต่อว่า แล้วถ้าเราใช้ Paysbuy เพื่อการจ่ายเงินระหว่างคนไทยด้วยกัน แล้ว Paysbuy จะเอาเงินที่ไหนมาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องกันเล่า … เอ้างั้นดูแผนภาพข้างล่างกันเลย
คิดไว้ 2 แบบ แบบแรกเป็นแบบข้างล่าง

ส่วนแบบสองก็เป็นแบบข้างล่าง
ผมเคยโม้เรื่อง ประมวลผล “สามเหลี่ยมแห่งความรัก” เอาไว้ วันนี้เลยว่าจะเอาของเก่ามาขายกินซะหน่อย โดยการเล่าในรูปของผังงานแทน

จากผังงานจะเห็นว่าความรักไม่ใช่สิ่งซับซ้อนอะไรเลย จริงจริ๊ง!!!
Technorati Tags: ผังงาน, อธิบาย, สามเหลี่ยม, ความรัก
หลังจากที่ผมแกะ ๆ OpenX มาพักนึงก็เริ่มเห็นว่า การจะคิดอะไรซักอย่างนึงเราต้องคิดกรอบใหญ่ก่อน ไม่ใช่มัวแต่คิดในกรอบเล็ก ๆ น้อย ๆ ดังนั้นผมก็เลยแบ่งภาระงานของ OpenX ออกเป็น Multitier ดังรูป

เมื่อวาดออกมาเป็น Multitier เราก็จะเห็นว่าโดยภาพรวมแล้ว OpenX มีงานใหญ่ ๆ เพียงสองงาน คือ การ configure หรือก็คือการปรับแต่งค่าต่าง ๆ และการ display หรือก็คือการแสดงผลโฆษณา!!!
ปัญหาของเราก็คือกลไกการปรับแต่งค่า, ส่วนของการบันทึกค่า และส่วนของการแสดงผลลัพท์จากการปรับแต่งค่านั้น มันมีความซับซ้อนสูงมาก อีกทั้งก็ไม่ได้สนับสนุนภาษาไทยอีกต่างหาก ดังนั้นส่วนนี้เราต้องแก้ไขอย่างช่วยไม่ได้
สำหรับกลไกการแสดงผลโฆษณาไม่จำเป็นต้องไปแก้ไขมัน ปล่อยมันไป!!!
ดังนั้นที่คิดออกมาได้ว่าจะต้องปรับแต่งยังไง ก็จะเป็นดังภาพข้างล่างนี้ …