Mr. PeeTai

ศึกสามเส้า เคล้าน้ำตา 30 เมษายน 2007 7:30 pm

เคยอ่านเจอเรื่องเกี่ยวกับความก้าวหน้าทางด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และเศรษฐกิจ มีการทำนายกันโดย geek ที่ไหนก็ไม่รู้ว่า ในอนาคตจะเกิดศึกจากกลุ่ม 3 กลุ่ม

• กลุ่มแรก คือเหล่าบรรดาแฮกเกอร์
• กลุ่มสอง คือระบบซอฟต์แวร์ปัญญาประดิษฐ์ และ
• กลุ่มสาม คือ Mega Corporation

สองอย่างแรกผมรู้จักแล้ว แต่อย่างที่สามผมเพิ่งจะรู้จัก เพราะไปอ่านจากในวิกีพิเดียมา เขาก็อธิบายสรุป ๆ ว่าเป็นบริษัทที่มีคุณสมบัติดังต่อไปนี้

1. ผลิตสินค้าหรือส่งบริการให้กับประเทศมากกว่าสองประเทศขึ้นไป
2. ครองส่วนแบ่งการตลาดของสินค้าและบริการหลาย ๆ ประเภท ครอบคลุมทั้งแนวกว้างและแนวลึก
3. สามารถปฏิเสธที่จะทำตามกฎหมายท้องถิ่น, กฎหมายประเทศ หรือกฎหมายระหว่างประเทศได้
4. มีกองทัพของตัวเองได้ด้วย
5. สามารถมีอธิปไตยเหนือดินแดน และ
6. มีอำนาจต่อรองกับรัฐบาลอีกต่างหาก

บริษัทที่มีอำนาจมหาศาลแบบนี้ผมรู้จักอยู่แค่บริษัทเดียวเอง Umbrella Corporation แห่ง Resident Evil

ถ้าเป็นอย่างที่มีการทำนายจริง ก็หมายความว่านับวันบริษัทไฮเทคจะมีอำนาจมากขึ้นทุกที ทุกทีแล้วอ่ะสิ

Technorati Tags: ซอฟต์แวร์, คอมพิวเตอร์, ปัญญาประดิษฐ์, Mega Corporation

มาจากที่แปลก ๆ 29 เมษายน 2007 11:43 pm

ผมมักจะตรวจสถิติของบล็อกนี้อยู่บ่อย ๆ ครับ โดยตรวจผ่าน Google Analytics เพราะเห็นว่ามันเท่ห์ดี ใคร ๆ เขาก็ใช้กัน

ปรกติผมไม่ค่อยจะตรวจ Unique IP ซักเท่าไหร่ เห็นแล้วอนาถใจ เพราะวัน ๆ นึงมีคนเข้ามาอ่านบล็อกผมไม่มากนัก ราว ๆ ไม่เกิน 20 Unique IP ต่อวัน น้อยซะไม่มีอ่ะ

สิ่งที่ผมสนใจจึงเป็นแหล่งที่มามากกว่า ว่าส่วนใหญ่แล้วเข้าบล็อกผมมาทางไหน เพราะรักจะเป็นบล็อกเกอร์ก็ต้องขยันไปเยี่ยมชาวบ้านบ้าง ยิ่งอยู่ดี ๆ มีแหล่งที่มาใหม่ ๆ ที่ชี้มายังบล็อกของเรา เราก็ต้องรีบไปดูทันที ว่าเขาเขียนอะไรถึงเราหว่า ถึงได้มีการชี้โบ๊ชี้เบ๊ให้ใคร ๆ เข้ามาในบล็อกของเราแบบนี้

ข้างบนเป็นสถิติของเดือนนี้ โดยเลือกแสดงผลจากแหล่งที่มา ซึ่งจะเห็นว่าส่วนใหญ่แล้วคนที่มาเยี่ยมบล็อกนี้ จะเข้ามาตรง ๆ ไม่ได้อ้างอิงมาจากแหล่งใด แต่ไอ้ลูกศรชี้นั้นอ่ะ มันอะไรกันอ่ะเนี่ย ถ้าแหล่งที่มาบล็อกนี้ มันมาจาก localhost ผมก็ไม่มีปัญญาตามไปเยี่ยมหรอกนะ ว่าแต่มันมาได้ไงเนี่ย?

Technorati Tags: SaaS, Software as a Service, คอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, แหล่งที่มา

โมเดลใหม่ (2) 29 เมษายน 2007 1:24 pm

เมื่อวานเล่าค้างไว้เรื่องโมเดลใหม่ วันนี้เลยว่าจะมาต่อในส่วนที่เหลือ เพราะเมื่อวานโม้เอาไว้เรื่องอำนาจ วันนี้เลยจะมาต่อให้จบเรื่องของผลประโยชน์

อย่างที่ทราบกันดีว่าการสร้างเว๊ปไซต์ขึ้นมาซักหนึ่งเว๊ปนั้นมันมีต้นทุนของมัน เราอย่าเพิ่งไปพูดกันถึงว่าเราสร้างมันขึ้นมาด้วยจุดประสงค์อะไรนะ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน มาคุยกันเรื่องต้นทุนก่อน ซึ่งต้นทุนมันควรจะประกอบไปด้วยอะไรบ้างล่ะ?

1. ค่าจดทะเบียนโดเมน
2. ค่าเช่าพื้นที่โฮสติ้ง หรือบางทีก็เช่าเครื่อง Server เป็นเครื่องกันไปเลย
3. ต้นทุนของการเสียโอกาส ในการที่จะต้องมานั่งเขียนโปรแกรม หรือการติดตั้งโปรแกรม เพื่อให้เว๊ปมันทำงานได้
4. ต้นทุนของการเสียโอกาส ในการที่จะต้องมาดูแล เอาใจใส่ บรรจุเนื้อหาดี ๆ เข้าไป

ของพวกนี้ล้วนเป็นค่าใช้จ่ายทางตรงและทางอ้อม ซึ่งสามารถตีค่าออกมาเป็นเงินตราได้ทั้งนั้น

(more…)

โมเดลใหม่ 28 เมษายน 2007 11:46 pm

ดูเหมือนการทำให้เว๊ปของตัวเองโด่งดัง โดยการหยิบยืมปัญญาสาธารณะมาใช้ ชักจะไม่ค่อยเวิร์กซะแล้วครับ คือผมก็เข้าใจนะว่าโดยแนวคิดปัจจุบันตอนนี้เนี่ย การจะทำให้เว๊ปโด่งดังได้ มันต้องเป็นอะไรที่เป็นชุมชน แบบว่าต้องให้ผู้คนเข้ามามีส่วนร่วมกันได้มาก ๆ

แต่ทีนี้มองในมุมกลับแล้วเราก็จะพบว่า มันเป็นการผูกขาดกลาย ๆ เหมือนกัน เพราะมันจะกลายเป็นว่าผู้ก่อตั้งเว๊ปไซต์ คือผู้ที่ได้รับผลประโยชน์สูงสุด จากการที่มีคนในชุมชนสละปัญญาคนล่ะเล็กคนล่ะน้อย มาช่วยกันสร้างสรรค์เนื้อหาให้กับเว๊ปไซต์

ผมเองเคยเขียนเรื่องระบบเปิดเอาไว้ แต่ผมเขียนขาดไปแค่ส่วนเดียว ซึ่งเป็นส่วนที่สำคัญมาก แล้วผมก็ลืมที่จะเขียนมันไป เพราะมันเป็นเรื่องเกี่ยวกับรัฐศาสตร์ ไม่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ผมเลยไม่สนใจ นั่นก็คือ …

(more…)

ตอบสนองประสาทสัมผัส 28 เมษายน 2007 3:18 pm

ทุกวันนี้อินเตอร์เน็ตสามารถพ่น ข้อความ, ภาพนิ่ง, เสียง, ภาพเคลื่อนไหว, ภาพเคลื่อนไหวประกอบเสียง ให้เราได้แล้ว เรายังต้องการให้มันพ่นอะไรออกมาให้เราอีก?

มนุษย์เรามีประสาทสัมผัสอยู่ 5 อย่าง คือ การมองเห็น, การได้ยินเสียง, การได้กลิ่น, การรู้รส และกายสัมผัส

กายสัมผัสเองก็สามารถแยกออกเป็น 5 อย่าง คือ ความรู้สึก กดทับ, ร้อน, เย็น, เจ็บปวด และสัมผัส

งั้นจากย่อหน้าแรกเราก็ตีความได้ว่า อินเตอร์เน็ตทุกวันนี้ตอบสนองมนุษย์เราได้เพียงแค่ 2 ประสาทสัมผัสเท่านั้น คือ การมองเห็น และการได้ยินเสียง

ถ้าเป็นแบบนี้ บริการ SaaS ก็คงต้องติดอยู่กับความจำกัดของอุปกรณ์น่ะสิ!!!

น่าเสียดายเน้อะ นี่ถ้าผมให้บริการ SaaS ที่สามารถส่งกลิ่นน้ำหอมแต่ล่ะยี่ห้อ ไปให้ผู้บริโภคลองดมได้ถึงบ้าน ก็คงดีไม่น้อย หรือถ้าสามารถส่งรสชาติของอาหาร ไปให้กับผู้บริโภคลองชิมรสได้ถึงบ้าน นี่ก็ยิ่งเจ๋งไปใหญ่

ยิ่งกว่านั้น ถ้าผมสามารถ save กลิ่นหรือรสชาติ ให้อยู่ในรูปแบบของไฟล์คอมพิวเตอร์ เพื่อเอาไว้ใช้ในครั้งต่อ ๆ ไปได้ ก็จะเป็นเรื่องที่ดีสุด ๆ ไปเลย

มนุษย์เราก็อย่างนี้แหล่ะครับ มีความต้องการไม่สิ้นสุด เพื่อตอบสนองต่อประสาทสัมผัสทั้ง 5 ของเรา แล้วก็เพราะแบบนี้นี่เอง ทำให้มนุษย์กระเสือกกระสนดิ้นรน ที่จะประดิษฐ์คิดค้น วิจัยพัฒนา เพื่อให้ก่อเกิดนวัตกรรมที่จะตอบสนองความต้องการของมนุษย์ให้จงได้

ผมว่านะไม่ว่าจะเป็นข้อความ, รูปภาพ, เสียง, ภาพเคลื่อนไหว และภาพเคลื่อนไหวประกอบเสียง มนุษย์เรายังสามารถแปรความอนาลอกของสิ่งเหล่านี้ ให้กลายเป็นดิจิตอลแล้วเก็บลงคอมพิวเตอร์ได้เลย กลิ่นกับรสก็น่าจะทำได้บ้างเหมือนกัน

Technorati Tags: คอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, SaaS, Software as a Service, ประสาทสัมผัส