การเติบโตของเว๊ปเมืองไทย 4 April 2007 1:38 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การจัดการ , ตรวจย้อนกลับเมื่อวานผมได้พูดคุยกับผู้ร่วมงาน ซึ่งเป็นพนักงานของบริษัทเอกชน ที่เข้ามาเป็นที่ปรึกษาในการจัดสร้างและดูแลระบบซอฟต์แวร์ให้กับองค์กรที่ผมทำงานอยู่ครับ
เธอ - พี่ไท้ ที่ทำงานหนูมีเด็กเข้ามาใหม่ด้วยล่ะ เป็นเจ้าของเว็บ ThaiWare ด้วยนะ
ผม - อ๊ะ จริงดิ น่าสนใจแฮะ ยังไงต่อ แล้วทำไมเขาถึงเข้าไปทำงานบริษัทคุณล่ะ?
เธอ - เขาบอกว่าเขาเบื่อเขียนเว็บ แถมไม่ได้รู้จักใครด้วย ก็เลยออกมาทำงาน จะได้รู้จักคนอื่นบ้าง
ผม - แล้วเขาเป็นไงล่ะ?
เธอ - ยังเด็กอยู่เลยพี่ เด็กกว่าหนูอีก
ผม - แล้วเขาเข้ามาทำอะไรล่ะ?
เธอ - ก็เข้ามาเป็น Analyst แบบหนูเนี่ยแหล่ะ แต่ก็มีเขียน ABAP บ้างเหมือนกันนะ
ผม - เออ แปลกดี!!!
อันนี้ผมถือว่าเป็นเรื่องส่วนตัวครับ ใครจะเป็นเจ้าของเว็บไซต์ซึ่งโด่งดัง แถมเว็บไซต์ดังกล่าวก็สามารถสร้างกำไรสุทธิได้ดี แต่ก็ยังมาทำงานเป็นพนักงานของบริษัทอื่น ก็เรื่องของเขาครับ เป็นความพอใจของเขาเอง ผมย่อมไม่สิทธิ์วิพากษ์วิจารณ์ใด ๆ
เห็นที่สหรัฐอเมริกาแล้วแตกต่างกันนิดหน่อย ที่นั่นหากใครก็ตามทำเว็บไซต์ได้โด่งดัง แถมมีกำไรสุทธิจากเว็บไซต์นั้น ๆ ส่วนใหญ่ล้วนจะตัดสินใจจดทะเบียนเป็นบริษัทหรือห้างหุ้นส่วน จากนั้นบรรจุเว็บไซต์ดังกล่าวให้เป็นสินทรัพย์ของบริษัท แล้วผู้ก่อตั้งก็จะทุ่มเททำงานเต็มเวลาให้กับบริษัทของตน เพื่อพัฒนาคุณภาพให้กับเว็บไซต์ของตนให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป หรือไม่ก็แตกหน่อเว็บไซต์อื่น ๆ ต่อไป
ถ้าเป็นเมืองไทยจะกลับกันนิดหน่อย ส่วนใหญ่แล้วเว็บไซต์ดัง ๆ ของเมืองไทย ล้วนก่อตั้งขึ้นโดยนักเรียนและนักศึกษาผู้มีแรงบันดาลใจ พวกเขาเป็นเหมือนกับถ่านไฟฉายตราแมวเก้าชีวิต ที่มีพลังมากกว่าคนทั่วไปในรุ่นเดียวกัน ในขณะที่คนรุ่นอาวุโสกว่าซึ่งทำงานประจำแล้วนั้น ถึงแม้จะมีประสบการณ์มากกว่า มีทักษะมากกว่า แต่ก็สาละวนอยู่กับการทำงานประจำ ใช้เวลาตั้งแต่เช้ายันค่ำ เพื่อทำงานให้กับระบบของผู้อื่น จนไม่มีเวลาและแรงงานสมองเพื่อมาสร้างเว็บไซต์ให้ดัง ๆ ได้
ความมั่นคงของงาน คงจะเป็นสิ่งที่อยู่ภายในจิตใจที่คนเหล่านี้ระลึกอยู่ เพราะในใจลึก ๆ แล้วพวกเขาก็คงไม่รู้สึกเชื่อถือเหมือนกันว่า เว็บไซต์ที่ตอนนี้โด่งดังและสร้างกำไรสุทธิอย่างสม่ำเสมอของตนนั้น จะสามารถทำแบบนี้ไปได้เรื่อย ๆ ถึงเมื่อไหร่ มันจะยั่งยืนมั้ย?
มันเป็นเรื่องที่น่าขบคิด … จริง ๆ
Technorati Tags: คอมพิวเตอร์, เว็บไซต์, การเติบโต, การจัดการ
ความคิดเห็น»
เห็นด้วยเลยครับ ตอนที่ยังไม่ได้ทำงานนี่จะมีไฟอยากทำนู่นทำนี่่มากมาย แต่พอมีงานประจำแล้วเหมือนโดนดูดวิญญาณยังไงก็ไม่รู้
อย่างไรก็แล้วแต่ ตอนนี้ผมก็สามารถปลุกความฝันขึ้นมาเริ่มต้นได้อีกครั้งแล้ว ฮิๆ
- -” นั่นสิ ทำๆ ไปไอ้ที่อยากทำก็ไม่ได้ทำซักที ไฟก็เริ่มมอดแฮะ
งั้นเรามาจุดไฟกันครับ ให้ลุกพรึบ ๆ กันไปเลย แต่อย่ามาจุดที่นี่นะ ไปจุดที่นู่น CodeNone ของคุณ mk นู่นแน่ะ
อ่าวซะงั้น ว่าแต่พี่ไท้ ทำไงให้ wordpress ขึ้น calendar มาอ่ะ ทางด้านขวาบน ตอนนี้ย้ายจาก Spaces มาเป็น wordpress และอยากได้ปฏิทินแต่มันไม่ขึ้นมาซักที
มันเป็นคุณสมบัติของ theme ถ้าคุณ nat3 ใช้ theme regulus เหมือนผม มันก็จะขึ้นให้โดยอัตโนมัติ
ผมเนี่ย เพิ่งจบมาครบปี
ทำมาสามบริษัมล่ะ เหอๆ
จะว่าไป ผมก็เป็นนะ ทำเว็บจนพอมีคนรู้จัก แต่ก็เท่านั้น ไม่ได้มีรายได้จากมันเท่าไหร่ แต่ไม่คนที่ทำเว็บโด่งดังแล้วเลิกไปทำงานประจำดีกว่า
เพราะผมทำมันควบคู่ไปอยู่แล้ว เว็บจึงเหมือนกับเป็นงานอดิเรกเมื่ออยู่บ้าน แต่เมื่ออยู่ที่ทำงาน มันคืองานประจำครับ
แต่ก็สาละวนอยู่กับการทำงานประจำ ใช้เวลาตั้งแต่เช้ายันค่ำ เพื่อทำงานให้กับระบบของผู้อื่น จนไม่มีเวลาและแรงงานสมองเพื่อมาสร้างเว๊ปไซต์ให้ดัง ๆ ได้
ผมยืนยัน คำพูดนี้เป็นความจริงครับ