กระโดดไปยังแผงนำทาง

ใต้หนึ่งคน เหนือหมื่นคน 27 April 2007 1:22 pm

บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การจัดการ , ตรวจย้อนกลับ

ในอาณาจักรจีนรัชสมัยจักรพรรดิหย่งเจิ้นแห่งราชวงศ์ชิง มีเหตุการณ์ที่น่าสนใจเกิดขึ้นเหตุการณ์หนึ่ง มันเป็นเหตุการณ์เล็ก ๆ ที่ไม่ค่อยคู่ควรจะจารึกไว้ในประวัติศาสตร์มากนัก แต่มันเป็นกรณีศึกษาอย่างดีสำหรับการปกครอง

เรื่องมันมีอยู่ว่าหย่งเจิ้น มีความประสงค์ที่จะขยายดินแดนไปทางทิศตะวันตกเพื่อจรดซินเจียงอุยเกอร์ จึงมอบหมายให้แม่ทัพคนนึง (ซึ่งผมจำชื่อไม่ได้ว่าชื่ออะไร) ให้เป็นผู้จัดการเรื่องนี้ พร้อมกันนี้ก็ได้มอบกำลังพลหนึ่งหมื่นนาย เพื่อให้แม่ทัพคนนี้ฝึกฝน สำหรับไปทำศึกฝั่งตะวันตก

แม่ทัพคนนี้ฝึกฝนกำลังพลได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีระเบียบวินัยสูง อีกทั้งเชื่อฟังแม่ทัพคนนี้อย่างเคร่งครัด จนเมื่อฝึกฝนจนเป็นที่น่าพอใจแล้ว จึงได้พากำลังพลทั้งหนึ่งหมื่นนายไปเข้าเฝ้าหย่งเจิ้น เพื่อให้หย่งเจิ้นได้ตรวจกองทหารทั้งหนึ่งหมื่นนายนี้

เมื่อหย่งเจิ้นปรากฎตัวและขึ้นยืนบนแท่นประทับ กำลังพลทั้งหนึ่งหมื่นนายก็ได้ยืนถวายพระพรหย่งเจิ้น หย่งเจิ้นจึงสั่งให้ทุกคนนั่งลง แต่กำลังพลทั้งหนึ่งหมื่นนายนิ่งเฉย ไม่ยอมนั่งลงแต่อย่างใด

แม่ทัพคนดังกล่าวเมื่อเห็นดังนั้น จึงโบกมือโดยไม่ได้ปริปากเพื่อสั่งให้ทหารทุกคนนั่งลง พริบตานั้นกำลังทหารทั้งหนึ่งหมื่นนายก็นั่งลงพร้อมเพรียงกันในทันที

มันดูเป็นเรื่องที่น่ายินดี ที่กำลังพลทั้งหนึ่งหมื่นนายนั้นมีประสิทธิภาพ และมีวินัยที่ดีมาก แต่สำหรับหย่งเจิ้นแล้ว มันคงเป็นเรื่องที่น่าตกใจอย่างยิ่ง ที่ทหารหนึ่งหมื่นนายนั่งลงอย่างพร้อมเพรียงกัน แต่ไม่ได้มาจากคำสั่งของตนเอง หากแต่มาจากการโบกมือเพียงครั้งเดียวของแม่ทัพของตน

ด้วยความกลัวที่จับใจนี้ ทำให้หย่งเจิ้นตัดสินใจลดขั้นแม่ทัพคนนี้ลง 18 ขั้น แล้วให้ไปเฝ้าประตูเมืองหลวง แต่ก็ยังไม่ทำให้หย่งเจิ้นลดความคลางแคลงใจลงได้ สุดท้ายแม่ทัพคนนั้นก็ต้องดื่มยาพิษ ที่หย่งเจิ้นประทานไปให้ เพื่อแสดงความจงรักภักดีที่มีต่อหย่งเจิ้น

เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เรื่องนี้ในประวัติศาสตร์ สามารถที่จะใช้ทำความเข้าใจเหตุการณ์ปัจจุบันได้พอสมควร เพราะการสร้างทีมพัฒนาซอฟต์แวร์เองก็เหมือนกัน จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องสร้างวินัย, ประสิทธิภาพ และศักยภาพให้กับคนในทีม

แต่หากทีมงานเชื่อฟังเพียงแต่เราเพียงผู้เดียว จนไม่ยอมเชื่อฟังใครที่เหนือเราขึ้นไปอีก ก็อาจจะนำภัยพิบัติมาสู่เราได้เช่นกัน

ดังนั้นมันจึงขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของเรา ว่าเราจะทำยังไงที่จะสร้างทีมให้มีศักยภาพ แต่ไม่ขัดแย้งต่ออำนาจเหนือหัวของเรา

Technorati Tags: , , , , , ,

ความคิดเห็น»

1. xinexo - 27 April 2007

อ่าว จบเศร้าซะงั้น น่าสงสารท่านแม่ทัพ - -”

2. fatro - 27 April 2007

ชอบเรื่่องแนวนี้ครับ

เฮ้อ ผมอ่าน 3 ก๊กไม่เคยจบสักกะที ~~

3. teerapap - 27 April 2007

อ่านแล้วได้ ข้อคิดทีเดียวครับ

ว่าแต่ หย่งเจิ้น ทำกับแม่ทัพแบบนี้
ไม่กลัว ทหารหมื่นคน ลุกฮือขึ้นมาเหรอครับ

4. โรจน์ - 27 April 2007

รู้สึกจะเป็นเรื่องเดียวกับหนังทีวีเรื่องศึกสายเลือดที่ฉายเมื่อหลายปีก่อน ขุนพลคนนั้นสงสัยจะเป็นคนที่ผมจำได้แค่ว่าชื่อ “ขุนพลเหนียน” สาเหตุการปลดที่เล่าไว้ในหนังจะพิสดารกว่านี้เยอะครับ

5. แวะมาอ่านอ้ะ - 27 April 2007

ชอบ ชื่อเรื่อง-> “ใต้หนึ่งคน เหนือหมื่นคน” จัง ตั้งชื่อได้ เจ๋ง ดีแฮะ แบบตอนแรกที่อ่าน นึกว่า ใต้ กับเหนือ คือ ภาคเหนือ ภาคใต้ซะอีก นึกว่ามีการบุกมาจากทางใต้ทางเหนือ แต่พออ่านเนื้อความข้างใน ความหมายของเหนือใต้ กลับกลายเป็นอีกนัยไปได้แฮะ ^^

6. nat3 - 28 April 2007

ช่วงนี้พี่ไท้อ่านสามก๊กอยู่แหงเลย โผล่มาสอนตอนและ
ดูๆ ไปแล้วน่ากลัวเหมือนกันแฮะ หากลูกน้องเชื่อแต่เรา ดีนะผมยังไม่ต้องไปคิดถึงตรงนั้น เพราะเป็นลูกน้องคนอื่นอยู่ ^ ^

7. memtest - 28 April 2007

ง่าๆๆๆ
ผมคิดต่างออกไปหน่อยนึงน่ะ คนที่เป็นนายคนควรจะจัดการกับปัญหาอย่างนี้ได้น่ะครับ
ควรมีวิธีบริหารลูกน้องได้อย่างแยบยล รู้จักวิธีจัดการกับทีม(กองทัพ)ถึงแม้ว่าลูกน้องจะไม่รับฟังและเข้าใจในตอนแรก
แต่ในที่สุดแล้วคนที่ไปยืนเหนือทุกคนได้น่าจะจัดการกับปัญหานี้ได้ไม่ยาก
เสียใจแทนแม่ทัพคนนี้จริงๆ ที่ต้องมีมาตายให้หัวหน้าที่ไม่คู่ควร

จบได้เศร้าจริงๆครับ

8. พี่ไท้ - 28 April 2007

ทุกท่าน - ทุกสิ่งเป็นไปตามกรรมครับ เอวัง

9. au8ust - 1 May 2007

ไม่เกี่ยวกับโพสต์นะครับ แต่ขำ Blog roll ทางขวามืออ่ะ “ผู้ยิ่งใหญ่” ดูรายชื่อ + ฉายาแต่ละคนแล้ว … เหนือคำพูดใด ๆ อิอิ


*
เพื่อพิสูจน์ว่าคุณเป็นมนุษย์ (ไม่ใช่หุ่นยนต์) ดังนั้น กรุณาใส่รหัสป้องกันซึ่งแสดงอยู่ด้านล่างด้วยครับ
Anti-Spam Image