เรื่องจริงของอุตสาหกรรมเกมส์คอมพิวเตอร์ในเมืองไทย 22 May 2008 4:45 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : สมมติฐาน , ตรวจย้อนกลับเกมคอมพิวเตอร์ถือว่าเป็นความบันเทิงอย่างหนึ่งครับ มันเป็นความบันเทิงที่มีมูลค่ามหาศาลมาก เนื่องจากว่ามนุษย์เรานั้นนิยมเสพความบันเทิง อือม จะว่าไงดีล่ะ มันเป็นเรื่องที่ช่วยไม่ได้จริง ๆ เพราะหากมนุษย์ว่างเมื่อไหร่ ก็ย่อมคิดจะหาความสุขสำราญใส่ตัว ซึ่งการเสพความบันเทิงก็ถือว่าเป็นการหาความสุขอย่างหนึ่งเหมือนกัน
ปัจจุบันยังไม่มีงานวิจัยชิ้นไหนชี้ชัดลงไปว่า การได้เสพเกมคอมพิวเตอร์จะทำให้หยักสมองเพิ่มขึ้น หรือทำให้สารสร้างความสุขหลั่งออกมามากขึ้นกว่าปรกติหรือไม่ แต่ที่แน่ ๆ เด็กเล็กจนถึงผู้ใหญ่ทั่วบ้านทั่วเมือง ก็ล้วนนิยมชมชอบที่จะเล่นเกมคอมพิวเตอร์กันทั้งนั้น
แต่ก็เหมือนกับสินค้าและบริการทุกชนิดในโลก ที่ผู้ผลิตมักจะมีจำนวนเพียงหยิบมือเดียว ในขณะที่ผู้บริโภคเองกลับมีจำนวนมหาศาล ดังนั้น เกมคอมพิวเตอร์เองก็หนีไม่พ้นวังวนแห่งความจริงนี้ ความจริงที่ว่ามีเพียงผู้ผลิตไม่กี่ร้อยรายเท่านั้น ที่มีศักยภาพพอที่จะทำเกมคอมพิวเตอร์ออกมาสู่สายตาผู้บริโภคได้
ผมเองมาเรียนคอมพิวเตอร์ก็ด้วยเหตุเพราะชอบเกมคอมพิวเตอร์ ใฝ่ฝันว่าจะสามารถสร้างเกมคอมพิวเตอร์ได้ แต่เมื่อเข้ามาเรียนรู้ในวิชาคอมพิวเตอร์มากขึ้น ๆ เรื่อย จึงทำให้เข้าใจว่าความสามารถทางเทคนิคอย่างเดียวไม่เพียงพอ การจะสร้างเกมคอมพิวเตอร์นั้นทำคนเดียวไม่ได้ ต้องทำกันเป็นทีมหลาย ๆ คน และหากต้องการให้มีความต่อเนื่องพัฒนาอย่างไม่ขาดตอน ก็ต้องทำเป็นอุตสาหกรรมกันเลยทีเดียว
เคยทราบกันมั้ยครับว่าคนไทยเราค้นคำโดดภาษาไทยคำใดบ้าง และที่ถูกค้นมากเป็น 4 อันดับแรกใน google คือคำโดดว่าอะไร? คำตอบเป็นดังภาพข้างล่างนี้ครับ

จะเห็นว่ามีถึง 3 คำโดดที่ระบุถึงความบันเทิง และมีถึง 2 คำโดดที่เกี่ยวกับเกมคอมพิวเตอร์!!! แสดงว่าคนไทยสนใจแต่จะเล่นเกมและฟังเพลงกันจริง ๆ !!!
แล้วการสร้างเกมนี่มันต้องทำยังไงกันบ้างล่ะ อือม ก่อนที่เราจะมาตั้งคำถามนี้ เราคงต้องมาตั้งคำถามกันก่อนว่ามีคนกี่จำพวกที่ต้องการจะสร้างเกมกัน …
- จำพวกแรก … นายทุน … คนพวกนี้ไม่ได้สนใจเกมคอมพิวเตอร์จริง ๆ หากแต่สนใจว่าส่วนแบ่งตลาดและค่าการตลาดของอุตสาหกรรมเกมคอมพิวเตอร์นั้นมันหอมหวาน ชวนให้เข้ามาแข่งขันยื้อแย่งผลกำไรด้วย ดังนั้น พวกเขาจึงไม่เคยสนใจว่าเกมคอมพิวเตอร์จะเป็นแบบที่พวกเขาชอบหรือเปล่า ขอให้เพียงแต่โกยเงินเข้ากระเป๋าได้เยอะ ๆ เป็นพอ
- จำพวกสอง … นักบริหาร … คนพวกนี้มีความชื่นชอบในความอัศจรรย์แห่งเกมคอมพิวเตอร์ บางคนอาจจะเคยมีอดีตที่สุขสมกับการเล่นเกมคอมพิวเตอร์มาก่อน และมีความมุ่งหวังที่จะสร้างเกมคอมพิวเตอร์เป็นของตัวเองให้ได้ซักเกมนึง … แต่ทว่าเขากลับไม่ได้มีความสามารถทางด้านคอมพิวเตอร์ หรือไม่ได้มีความสามารถในการออกแบบกราฟิกใด ๆ เลย สิ่งที่เขามีก็คือไอเดียที่อัดแน่นอยู่เต็มสมอง พร้อมที่จะปลดปล่อยออกมาให้ใครก็ตามที่สามารถทำได้ ช่วยเอาไปทำแทนที่ ช่วยนำความฝันไปสร้างเป็นรูปเป็นร่างให้ที คนจำพวกนี้จะพยายามวิ่งเต้นหาทุน กู้หนี้ยืมสิน หาทีมงาน แล้วก็บริหารจัดการเพื่อให้สามารถสร้างเกมคอมพิวเตอร์ในแบบที่ต้องการขึ้นมาให้จงได้
- จำพวกสาม … นักพัฒนาเกม … คนพวกนี้ก็คือโปรแกรมเมอร์, วิศวกรซอฟต์แวร์ และนักออกแบบกราฟิกส์อย่างเรา ๆ ท่าน ๆ นั่นเอง พวกเรามีฝีมือในการสร้างเกมคอมพิวเตอร์ แต่เราทำคนเดียวไม่ได้ ดังนั้นเราก็ต้องรวมทีมกันช่วยกันทำ โดยไม่ค่อยจะมีงบประมาณอะไรมาหล่อเลี้ยงซักเท่าไหร่ อีกทั้งไม่เข้าใจระบบการตลาดอะไรด้วย เพราะในสมองมุ่งมั่นแต่จะได้ทำเกมคอมพิวเตอร์ออกมาตามที่ใฝ่ฝัน และที่สำคัญจะต้องสร้างออกมาด้วยมือของเราเอง ถึงจะรู้สึกภาคภูมิใจว่าเป็นผลงานซึ่งสอดคล้องกับความฝันของเราจริง ๆ !!!
แต่แย่หน่อยครับที่โลกใบนี้นั้นเป็นระบบทุนนิยมไปแล้ว ดังนั้นความจริงที่โหดร้ายก็คือเกมคอมพิวเตอร์ ก็ถือว่าเป็นผลผลิตของระบบอุตสาหกรรม เฉกเช่นอุตสาหกรรมอื่น ๆ ทั่ว ๆ ไปนั่นก็คือ เราจะมาหวังแค่ว่าจะสร้างมันออกมาให้สาแก่ใจเราเพียงอย่างเดียวไม่ได้ แต่เราต้องคิดถึงกระแสเงินสดที่จะใช้หล่อเลี้ยงมันด้วย เราต้องหล่อเลี้ยงให้มันอยู่รอดและเติบใหญ่ต่อไป
โดยธรรมชาติแล้วเกมคอมพิวเตอร์นั้นทำขึ้นมายาก, ถูกขโมยเล่นได้ง่าย และมีอายุความนิยมสั้นอีกต่างหาก ดังนั้นมันจึงถือได้ว่าอุตสาหกรรมเกมคอมพิวเตอร์ เป็นอุตสาหกรรมที่มีความเสี่ยงสูงอย่างหนึ่งทีเดียว!!!
ผมเคยคุยกับผู้ร่วมงานท่านหนึ่งนะ เขาเชี่ยวชาญ Adobe Flash มาก สามารถที่จะสร้างสรรค์ผลงานได้มากมาย และปัจจุบันก็รับงานสร้างการ์ตูนเพื่อฉายให้กับช่อง 7 และช่องไทยพีบีเอสอยู่ในขณะนี้ เขาเล่าให้ฟังว่า …
… เดี๋ยวนี้ใคร ๆ ก็ทำเกมคอมพิวเตอร์ออกมาเป็น Adobe Flash กัน ด้วยเหตุผลเพราะ 1) สามารถถ่ายทอดแนวคิดได้, 2) ต้นทุนในการสร้างต่ำ และ 3) ไม่ต้องติดตั้งอะไรมาก เล่นผ่านเว็บได้เลย … แต่ก็มีข้อเสียอยู่ที่ความสามารถในการตอบโต้แบบหลายผู้เล่นต่ำไปหน่อย อีกทั้งเกมคอมพิวเตอร์ที่สร้างออกมาก็จะเป็นเกมที่มีเนื้อเรื่องสั้น ๆ ไม่ได้มีเนื้อเรื่องยาวอะไรมากมายนัก จึงเป็นข้อจำกัดของมัน …
ผมได้ฟังแบบนี้แล้วจึงได้เข้าใจว่าทำไมเว็บดัง ๆ ของเมืองไทย จึงเพียรพยายามหาเกม Flash มาติดตั้งเอาไว้ในเว็บของตน บางเว็บถึงขนาดสร้างเป็น sub-domain ขึ้นมาเพื่อใช้บรรจุเกม Flash กันเลยทีเดียว มิหนำซ้ำ บางเว็บไม่ได้มีเนื้อหาเกี่ยวกับความบันเทิงอะไรด้วยเลย เช่น เว็บจัดหางาน เป็นต้น แต่ก็ยังขวนขวายสร้าง sub-domain ขึ้นมาเพื่อบรรจุเกม Flash เหล่านี้กับเขาด้วย !!!
โดยสรุปแล้วผมมองว่าอุตสาหกรรมเกมคอมพิวเตอร์ในเมืองไทยนั้น ถ้าจะเติบโตขึ้นมาได้ก็คงเพราะกลุ่มทุนอื่นที่มีเงินถุงเงินถังอยู่ก่อนแล้วมากกว่า เพราะถ้าจะให้ใช้โมเดลมาตรฐานเพื่อการเติบโต โดยการเริ่มต้นจากการเป็นพ่อค้าคนกลางซื้อขายเกมคอมพิวเตอร์ จากนั้นสะสมทุนเพื่อกลายเป็นผู้ให้บริการเกม แล้วพอแข็งแกร่งเติบใหญ่มากขึ้น จึงเจียดส่วนเกินทุนที่มีมาวิจัยพัฒนาเพื่อสร้างเกมของตนเองต่อไป … มันคงจะไม่ทันกินกันแล้วมั๊งครับในยุคนี้
Technorati Tags: อุตสาหกรรม, เกม, คอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, เมืองไทย


ความคิดเห็น»
“ขวนขวายสร้าง sub-domain ขึ้นมาเพื่อบรรจุเกมส์ Flash ”
ผมว่าใครๆก็อยากได้ตังค์คับ อะไรที่มองเห็นช่องทางทำมันหมด เฮ้อ
ประเทศไทย ไม่เป็นไรคับยังมีคนอย่างพี่ไท แบบนี้ไม่ต้องกลัวกร๊าบบ
คนทำเกมส์เก่ง ๆ บ้านเราก็มีเยอะเหมือนกันนะครับ แต่ก็อย่างว่า คนเรามันต้องกินต้องใช้ อะไรทำเงินไม่ได้ก็ต้องเลิกทำกันไป
อ่า ผมไม่ได้เป็นนายกฯครับคุณ MrJack ไม่มีอำนาจครับ ต้องกลัวครับ ต้องกลัว T-T
เห็นด้วยล่ะคุณข่า ถ้าทำอะไรแล้วไม่ได้เงิน เขาก็คงไม่ทำ เฮ้อ ทุนนิยมจริงแท้แน่นอนเลยนะเนี่ย
Game online เดี๋ยวนี้อยุ่ได้ไม่นานก็เบื่อมีเกมส์ใหม่ๆออกมาตลอด เมื่อก่อนต้องเติมเงินเล่น เดี๋ยวนี้เอาเงินไปซื้อ item ในเกมส์แทน -*-
อีกหน่อยจะเป็นหยังงัยหว่า ไม่อยากคิด