ทำความเข้าใจกับระดับของ CRM 30 September 2006 1:30 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การสร้างซอฟต์แวร์ , 2 ความคิดเห็นหลายวันก่อนผมคุยเอาไว้เรื่องเกี่ยวกับ Interactive Voice Response วันนี้เรามาต่อกันดีกว่าครับ
สำหรับคนที่ไม่ได้อยู่ในแวดวงของ CRM มักจะงง ๆ กับศัพท์หลาย ๆ ตัวของคนวงการนี้ และบางครั้งก็ไม่เข้าใจว่าศัพท์บางตัวหมายถึงระบบอะไรบ้าง อันไหนใหญ่อันไหนเล็กกว่ากัน ดังนั้นผมจะมาจัดลำดับการบริการของ Customer Relationship Management System ให้อ่านกันครับ ว่าจริง ๆ แล้วมันมีระดับอะไรบ้าง
ความทันสมัยของงานนิพนธ์ 30 September 2006 11:41 am
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : ข่าวสาร , เพิ่มความคิดเห็นผมได้มีโอกาสไปหอสมุดมาหลายสถาบันการศึกษาครับ พบว่าสถาบันเหล่านั้นมักนำงานนิพนธ์ออกมาช้ากว่าที่ควร เช่นว่านักศึกษาทำงานนิพนธ์ปี 2549 กว่าจะเอาออกมาวางไว้ในหอสมุดกลาง ก็ปาเข้าไปอีกตั้งสองสามปีแล้ว ไม่รู้เป็นเพราะอะไรเหมือนกัน ทำไมถึงดองเอาไว้นานอย่างนี้
ทำให้หัวข้องานนิพนธ์ดังกล่าวกลายเป็นสิ่งล้าสมัยไปครับ!!!
ผมเองเมื่อปี 2540 ก็ต้องส่งปริญญานิพนธ์ถึง 3 เล่มครับ โดยเล่มแรกเพื่อไว้ในหอสมุดภาคฯ, เล่มสองเพื่อไว้ในหอสมุดกลางของสถาบัน และเล่มสุดท้ายเพื่อส่งไปหอสมุดแห่งชาติ
แล้วมันก็ถูกดองเอาไว้ครับ ผมติดตามมาหลายปี กว่ามันจะออกมาตั้งในหอสมุดต่าง ๆ ได้ ก็ปาเข้าไป 5 ปีครับ
มันก็เลยทำให้ผมลังเลครับ ว่าควรนำงานนิพนธ์ดังกล่าวมาวิจารณ์ใน blog หรือเปล่า เพราะบางเรื่องมันล้าสมัยแล้วก็เชยไปแล้ว แต่ยังไงก็จะพยายามหาหัวข้องานนิพนธ์ที่ร่วมสมัย หรือล้ำสมัยในขณะนั้นมานำเสนอแล้วกันครับ
เทคนิคการจัดการแอดวานซ์ดอสด้วยภาษา C 30 September 2006 11:31 am
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : หนังสือเก่า , เพิ่มความคิดเห็น
เล่มนี้ซื้อมาเมื่อปี พ.ศ. 2537 ครับ ช่วงนั้นถือได้ว่าเป็นยุคสุดท้ายของ MS-DOS รุ่น 6.00 แล้ว ไม่รู้คนยุคนี้จะรู้จักหรือเปล่าครับ เจ้า MS-DOS ซึ่งเป็นระบบปฏิบัติแบบ Text Mode น่ะ?
ผมซื้อมาเพราะมันเป็นหนังสือแปล แล้วก็แปลได้ดีทีเดียวล่ะ เพราะปรกติสมัยนั้นผู้แปลมักแปลได้ไม่ดีซักเท่าไหร่
หนังสือเน้นเรื่องการ Interupt CPU มาก ๆ คือสมัยนั้นเนี่ย MS-DOS ทำงานแบบ Real Mode คือเป็นกลไกอ้างอิงหน่วยความจำโดยใช้ Segment และ Offset น่ะ ไม่เหมือนสมัยนี้ที่เป็นแบบ Protect Mode คือมีกลไกการเข้าถึงหน่วยความจำอันสลับซับซ้อน
อย่างทุกวันนี้ถ้าเราจะเขียนโปรแกรมบน .NET เราก็ใช้วิธีเขียนใส่ Event ใช่มั้ยล่ะ? แต่ถ้าเป็นบน MS-DOS นะ เราอยากจะให้โปรแกรมเล็ก ๆ ของเราฝังตัวในหน่วยความจำ แล้วให้โปรแกรมเราคอยอ่านการกดปุ่มของคนที่ใช้คอมพิวเตอร์ เราก็ต้องให้โปรแกรมของเราทำ Software Interrupt น่ะ
นอกจากนี้ หนังสือยังสอนวิธีการสร้างไวรัสคอมพิวเตอร์ และวิธีตรวจหา signature ของไวรัสด้วย และสุดท้ายก็สอนเรื่องการต่อเชื่อมกับ Video RAM ซึ่งก็คือหน่วยความจำสำหรับแสดงผล เพราะถ้าเราเขียนโปรแกรมให้เข้าถึง Video RAM ได้ เราก็ไม่มีความจำเป็นต้องใช้คำสั่งมาตรฐานของคอมไพเลอร์อีกต่อไป เพราะคำสั่งมาตรฐานเหล่านั้น มันช้านั่นเอง
แต่หนังสือเล่มนี้ก็ถือว่าเก่าไปแล้ว เพราะเดี๋ยวนี้ไม่มีใครใช้ MS-DOS กันแล้ว
Interactive Voice Response. 28 September 2006 9:24 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การสร้างซอฟต์แวร์ , 1 ความคิดเห็น ยังอีกไกล!วันนี้ผมนั่งทำงานอยู่ดี ๆ ก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือผมดังขึ้นมา ผมก็ตกใจรีบรับสาย ตอนที่จะรับก็เห็นแว่บนึงว่าเบอร์ที่โทรมาเป็นเบอร์ *1003 แต่มือมันไวกดรับไปแล้ว แถมยังแนบฟังที่หูเรียบร้อยแล้ว ก็เลยต้องฟังไป
มันเป็นระบบอัตโนมัติที่โทรมาจากผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือครับ เสียงเจื้อยแจ้วทีเดียว ก็พูดเป็นฉาก ๆ เลยว่ามีโปรโมชันใหม่มาแนะนำ พร้อมทั้งชี้แนะว่าต้องกดโน่นกดนี่ เพื่อให้ได้มาซึ่งโปรโมชันใหม่ (และผมก็ต้องเสียตังค์ด้วย)
ทีนี้หลาย ๆ คนอาจจะสงสัยว่าเจ้ากลไกดังกล่าวเรียกว่าอะไร มันเรียกว่า Interactive Voice Response หรือ IVR ครับ
ระบบ IVR คือระบบที่ต่อเชื่อมระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ครับ โดยอาศัยระบบโทรศัพท์เป็นสื่อกลางในการสื่อสารกัน ซึ่งระบบจะโต้ตอบกับเราด้วยเสียง ในขณะที่เราโต้ตอบกับระบบโดยการกดปุ่มตัวเลขที่หน้าปัดโทรศัพท์ เพื่อสั่งงานให้มันทำตามที่เราต้องการ โดยระบบ IVR จะมีตัวเลือกที่จำกัดให้กับเรา ในการสั่งการมัน
สมัยก่อนราว 12 ปีได้ ผมเองก็มีความใฝ่ฝันเหมือนกันว่า ผมอยากจะโทรศัพท์กลับไปที่บ้าน แล้วก็สั่งงานอุปกรณ์อิเลกทรอนิกส์ต่าง ๆ ในบ้านให้มันทำงาน ให้มันปิด ให้มันเปิด รวมถึงให้มันรายงานทุกสิ่งทุกอย่างในบ้าน ว่าตอนนี้มีสถานะยังไง และมีเหตุการณ์อะไรผิดปรกติเกิดขึ้นในบ้านบ้าง
การเขียนโปรแกรมภาษาซีสำหรับวิศวกรรม 28 September 2006 12:34 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : หนังสือเก่า , 2 ความคิดเห็น
สำหรับผมแล้วหนังสือเล่มนี้ถือว่าเป็นสุดยอดที่สุดที่ผมมีเลยล่ะ ผมซื้อหนังสือเล่มนี้มาเมื่อปี พ.ศ. 2537 ตอนนั้นมีเพื่อนคนนึงเล่าให้ฟังว่า ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานคร มีอาจารย์ท่านนึงแต่งหนังสือออกมา ซึ่งก็คือหนังสือเล่มนี้นั่นแหล่ะ
เพื่อนไม่ได้โม้อย่างเดียว แต่เอาหนังสือมาให้ดูด้วย ตอนนั้นผมตาโตเท่าไข่ห่าน ตื่นเต้นยินดีอยากจะได้มาก ๆ
หนังสือหนามาก แถมอัดแน่นไปด้วยเนื้อหาภาษาซีชั้นสูง (ในขณะนั้น) ผมสนใจบางบทเป็นพิเศษ เช่น การอธิบายถึงโครงสร้างข้อมูล, พอยน์เตอร์, การจัดการหน่วยความจำ และการจัดการกับ Video RAM ซึ่งตอนนั้นถือได้ว่าเป็นเทคโนโลยีชั้นสูงเลยก็ว่าได้
ผมหาซื้อที่ไหนไม่ได้ ต้องซื้อจากที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมหานครเท่านั้น!!! ผมเลยต้องเขียนจดหมายพร้อมธนาณัติส่งไปที่นั่น รอจนผ่านไป 1 เดือนจึงได้มา
ต้องบอกว่าหลงไหลมาก ๆ ขลุกอยู่กับมันทั้งวันทั้งคืนเลย อ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก บ้าไปเลยตอนนั้น
แต่ก็เพราะหนังสือเล่มนี้นี่แหล่ะ ที่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมมีพื้นฐานแข็งแกร่งในการพัฒนาซอฟต์แวร์ และแตกฉานในระบบคอมพิวเตอร์ถึงทุกวันนี้
อยากใส่ plugins ให้ blog 26 September 2006 10:01 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การสร้างซอฟต์แวร์ , 4 ความคิดเห็นปรกติแล้วถ้าผมมีปัญหา ผมมักจะแก้ด้วยวิธีของตัวเอง ซึ่งบางครั้งก็ไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องครับ
อย่างการใส่ plugins ให้ blog ก็เหมือนกัน ตอนแรกผมคิดว่าผมจะใช้ macromedia dreamweaver เป็น editor เพื่อเขียน plugins เองทั้งหมดครับ เพราะผมก็อยากให้ blog ผมนับคนออนไลน์ได้, นับคนกดคลิ๊กได้, ทำโพลได้ มีปฏิทินด้วย ฯลฯ
ผมก็เลยนั่งแกะโค้ดของ wordpress ไปเรื่อย ๆ แกะทุกฟังค์ชันเลย อย่าง blog นี้ผมก็ต้องแก้ฟังค์ชัน function get_pagenum_link($pagenum = 1) ในไฟล์ \wp-includes\template-functions-links.php เอง เพราะว่า host ที่ผมเช่า มันเป็นแบบ unlimited domain ซึ่งผมต้องปรับแต่งไฟล์ .htaccess ด้วยตัวเอง เขียน rewrite mod ด้วยตัวเอง ซึ่งการเปลี่ยนแปลงบิดเบือน host แบบนี้ มันทำให้ฟังค์ชันมาตรฐานที่ wordpress ให้มาใช้ไม่ได้ ผมก็เลยต้องเข้าไปแก้ให้เป็นแบบนี้
//Begin CH01
//$index = $_SERVER[’PHP_SELF’];
$index = wp_specialchars($_SERVER[’REQUEST_URI’]);
//End CH01
dBASE III Plus 26 September 2006 6:23 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : หนังสือเก่า , เพิ่มความคิดเห็น 
คนยุคนี้ไม่น่าจะรู้จักกันแล้วนะ มันเป็นโปรแกรมจัดการฐานข้อมูลที่นิยมมากเลยล่ะเมื่อตอนปี พ.ศ. 2534 เล่มนี้ผมไม่ได้ซื้อโดยตรงหรอกครับ แต่ได้มาเพราะไปลงเรียนที่สยามคอมพิวเตอร์ สาขาวงเวียนใหญ่
dBASE III Plus ถือเป็นพื้นฐานของไฟล์นามสกุล DBF ที่ทุกวันนี้ก็น่าจะยังมีอยู่
หลังจาก dBASE III Plus ก็มี Foxbase ครับ แล้วค่อยตามด้วย Foxpro ปัจจุบันผมก็ยังเห็น Visual Foxpro อยู่นะ ซึ่งมันก็สืบเชื้อสายมาจาก dBASE III Plus เนี่ยแหล่ะ
การเขียนคอมไพเลอร์สำหรับ IBM PC 25 September 2006 11:21 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : หนังสือเก่า , 1 ความคิดเห็น ยังอีกไกล! 
ผมไม่รู้ว่าเด็กยุคนี้จะได้ลงเรียนวิชาคอมไพเลอร์หรือเปล่า แต่ยุคผมน่ะไม่ได้เรียนหรอก ถ้าอยากจะรู้ก็ต้องหาเรียนเอาเองตามสไตล์นักศึกษาที่ต้องหาความรู้ด้วยตัวเอง
หนังสือเล่มนี้น่าจะถือว่าเป็นหนังสือเล่มเดียวในเมืองไทยเลยก็ว่าได้ ที่สอนเรื่องการเขียนคอมไพเลอร์ หรือที่เรียกว่าตัวแปลภาษาคอมพิวเตอร์ที่มีไวยากรณ์ที่มนุษย์อย่างเราพอจะเข้าใจ ไปเป็นภาษาเครื่องที่คอมพิวเตอร์รู้จัก
ผมซื้อมาเมื่อปี พ.ศ. 2534 ครับ ตอนนั้นเขียนภาษา BASIC เป็นแล้ว แต่อดสงสัยไม่ได้ว่าไฟล์นามสกุล EXE ทั้งหลายเนี่ย มันทำมาได้ยังไง เลยซื้อเล่มนี้มาอ่าน พออ่านแล้วงงรับประทานไปเลย ไม่เข้าใจ โยนไว้ในตู้ กว่าจะกลับมาอ่านแล้วเข้าใจ ก็เหลืออีกปีนึงจะจบปริญญาตรีนั่นแหล่ะครับ สงสัยผ่านโลกมาเยอะ วุฒิภาวะมันเลยเยอะตามไปด้วย ก็เลยอ่านเข้าใจได้
Lobbyist 25 September 2006 11:17 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การจัดการ , 4 ความคิดเห็นจริง ๆ แล้วศัพท์ Lobbyist จะใช้ในกรณีที่เป็นการวิ่งเต้นประสานงานเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง แต่ยังไงวันนี้ผมก็ขอใช้หน่อยแล้วกันครับ
ช่วงนี้องค์กรที่ผมงานยุ่งมาก ๆ เลย เพราะเรากำลังจะขึ้นโครงการอย่างน้อย 3 โครงการ คือ โครงการระบบ Front Office เต็มรูปแบบเพื่อรองรับลูกค้า 8,000 คนต่อวัน, โครงการระบบ Data Warehouse เพื่อมาทำรายงาน 4 มิติให้กับผู้บริหาร และโครงการพัฒนาระบบ HelpDesk เพื่อรองรับ User ราว 5,000 คนในองค์กรที่ผมทำงานอยู่
สมัยก่อน ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา ผมมักพบเสมอว่าองค์กรในประเทศไทยเราขาดบุคลากรที่มีความสามารถในการสร้างซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์ คนเก่งมีน้อย คนเรียนจบเอาวุฒิมีเยอะ การจะเฟ้นหาคนเก่งมาทำงาน ยากเต็มที
แต่เดี๋ยวนี้โลกมันเปลี่ยนไปครับ ผมกำลังประสบปัญหาแนวใหม่ นั่นคือ องค์กรที่ผมทำงาน เรามีบุคลากรที่มีหน้าที่พัฒนาซอฟต์แวร์ถึง 50 กว่าคน และทุกคนก็ล้วนจบจากมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง อีกทั้งมีความสามารถในการพัฒนาซอฟต์แวร์ระดับดีด้วย
แล้วมีคนเก่ง คนมีความสามารถเต็มองค์กร แล้วจะมีปัญหาอะไร?
ปัญหาย่อมมีแน่ครับ ก็คนเหล่านี้เก่งไงครับ ดังนั้นการจะเลือกมาทำงานด้วยจึงเป็นเรื่องที่ต้องคิดหนักเอาการเหมือนกัน
Show Off ความสามารถในการพัฒนาซอฟต์แวร์ 24 September 2006 8:55 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การสร้างซอฟต์แวร์ , เพิ่มความคิดเห็นผมรู้สึกยินดีมากเลยครับ ที่ปัจจุบันประเทศไทยเรามีการเปิดสาขาที่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์มากขึ้น เพราะเมื่อสมัยก่อนนั้น สาขาทางคอมพิวเตอร์ก็มีเพียง วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ และวิทยาการคอมพิวเตอร์เท่านั้น แต่ปัจจุบันมีมากมายขึ้น ทั้งระบบสารสนเทศ, เทคโนโลยีสารสนเทศ, คอมพิวเตอร์ธุรกิจ, ระบบจัดการสารสนเทศเพื่อการบริหาร, กราฟิกและมัลติมิเดีย ฯลฯ
การที่มีสาขามากขึ้นแบบนี้ ก็มีความหมายถึงการที่ไทยเราผลิตบัณฑิตทางด้านนี้ได้มากขึ้น ซึ่งผมก็หวังนั่นแหล่ะ ว่าคุณภาพจะมากขึ้นไปด้วย เพราะจบมาแล้วถ้ามาเข้าองค์กรที่ผมทำงานอยู่ ผมก็จะได้เลือกมาทำงานในทีมผมได้โดยผมไม่ต้องลังเลใจอะไร 
ขอแจ้งให้ทราบอย่างนึงครับ ซึ่งสำคัญมาก นั่นก็คือ การออกมาทำงานในภายนอก สถาบันการศึกษาที่จบมา อาจจะช่วยเราได้ในตอนออกตัวครับ ตอนสตาร์ท แต่หลังจากนั้นก็เป็นประสบการณ์และทักษะของเราเองครับ ที่จะช่วยให้เราเจริญก้าวหน้าได้
ตัวผมเองจบจากสถาบันการศึกษาของรัฐ ที่ต้องสอบเข้าด้วยอัตรา 1 ต่อ 15 ครับ แต่ผมเองก็ต้องซูฮกให้กับผู้ร่วมงานจากมหาวิทยาลัยเปิด ซึ่งมีความสามารถในการทำงานที่สูงกว่าผม ทั้งทางเทคนิค และทางระบบ
ถึงบอกอ่ะครับ ว่าสถาบันไม่เกี่ยว ตัวเราเองอย่างเดียวล้วน ๆ ครับ ดังนั้นสถาบันเก็บไว้ที่ใจ แสดงความสามารถกันดีกว่า
