อิงแอบราชการ 8 April 2007 9:24 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การจัดการ , 11 ความคิดเห็นจริง ๆ แล้วบล็อกนี้ผมจะเอาไว้โม้เรื่องซอฟต์แวร์เพียงอย่างเดียวครับ แต่ก็รู้สึกเหมือนกันว่าถ้าเราจะโม้ถึงแต่ซอฟต์แวร์เพียงอย่างเดียว โดยไม่ได้เบิ่งตาว่าเหตุและผลที่มีผลกระทบกับวงการซอฟต์แวร์ไทยเรานั้น มันมาจากทั้งการเมืองและเศรษฐกิจก็คงไม่ได้ เลยจำเป็นต้องโม้ถึงหน่อย คงไม่ว่ากันเน้อะ
ผมจะโม้ว่าเมืองไทยเรานั้น บริษัทซอฟต์แวร์ใหญ่ ๆ ของไทย ล้วนเป็นบริษัทประเภท “ให้คำปรึกษา” และ “รับจ้างทำของ” ทั้งสิ้น แล้วก็อย่างที่รู้ ๆ กันอยู่ว่าบริษัทเหล่านี้เป็นบริษัทใหญ่ ดังนั้นไอ้เรื่องจะทำซอฟต์แวร์เป็นซอง ๆ ออกมาขายปลีกเพื่อหวัง Economy of Scale (ขออภัยที่ด้นภาษาฝรั่ง งั้นแปลง่าย ๆ ว่าขายของให้เยอะชิ้น แต่ว่าแต่ล่ะชิ้นได้กำไรนิด ๆ หน่อย ๆ พอรวม ๆ กำไรสุทธิแล้วก็จะได้มหาศาล) พวกบริษัทซอฟต์แวร์ใหญ่ ๆ เหล่านี้ก็ไม่ยอมทำหรอก
อย่างที่เรารู้ว่า ณ พ.ศ. นี้ระบบเศรษฐกิจล้วนชะลอตัวไปหมด ประชาชนตาดำ ๆ อย่างพวกเราและบริษัทต่าง ๆ ก็ล้วนรัดเข็มขัด พยายามที่จะจ่ายให้น้อยลง แล้วเมื่อมันเป็นอย่างนี้บริษัทซอฟต์แวร์ขนาดใหญ่ ผู้ซึ่งทำเป็นแต่ “ให้คำปรึกษา” และ “รับจ้างทำของ” จะเอาอะไรยาไส้ล่ะครับเนี่ย
มันเป็นเรื่องแปลกอย่างนึงในโลกใบนี้นะครับ มันเป็นกันทุกประเทศเลยอ่ะดินั่นก็คือ ถึงแม้ว่าประชาชนจะไม่มีตังค์ บริษัทห้างร้านต่าง ๆ จะรายได้ถดถอย แต่องค์กรที่ปกครองประเทศมักจะมีตังค์เยอะแยะเสมอ (ก็ภาษีพวกเราเนี่ยแหล่ะที่ไปรวม ๆ กันอยู่ที่นั่น)
ดังนั้นเมื่อตังค์มันไปกองรวมกันอยู่ที่องค์กรที่ปกครองประเทศ บริษัทซอฟต์แวร์ใหญ่ ๆ ก็ต้องพุ่งไปเอาตังค์จากที่นั่นไงอ่ะดิ!!!
