รายงานการย้ายเข้า hostmonster 29 September 2007 8:47 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : ข่าวสาร , 13 ความคิดเห็นผมเสียเวลาไปสองวันเพื่อการย้ายบล็อกแห่งนี้ครับ ดังนั้นจึงขอรายงานสรุปดังต่อไปนี้
- ผมต้องเขียนโปรแกรมเพื่อมาแปลงรหัสตัวอักษรภาษาไทยเองครับ เพราะที่โฮสต์เก่าเขาใจดี ฐานข้อมูลกับตารางข้อมูลของผมเป็น UTF-8 ดี ๆ เขาก็มาช่วยแปลงให้เป็น TIS-620 ซะงั้น เลยเอาเข้าที่ใหม่เกือบไม่ได้
ถึงแม้จะแสดงผลภาษาไทยแบบ UTF-8 ได้แล้วก็ตาม แต่ถ้าใคร View Source Code ของหน้าบล็อกดูก็จะพบว่า ส่วนที่เป็นภาษาไทยมันก็ยังไม่ได้แสดงผลเป็นตัวอักษรภาษาไทยอยู่ดี (ตรวจพบว่าเป็นเฉพาะกับ IE ส่วน FireFox แสดงผลภาษาไทยใน source code ได้ แสดงว่า IE มันห่วยอ่ะดิ!!!)ยังมีตัวอักษรแปลก ๆ ปนอยู่ในเนื้อความและคอมเม้นท์อยู่ ซึ่งผมคงจะต้องมาเคลียร์กันต่อไป
ขอขอบคุณหลาย ๆ ท่านที่ให้การช่วยเหลือ และให้คำแนะนำในการแปลงรหัสภาษาไทยครับ ขอบคุณครับ
ป.ล. หลังจากผมค้นหาเครื่องมือและซอฟต์แวร์ในการแปลงรหัสตัวอักษรทั่วทั้งเน็ตแล้ว ผมพบว่า ผมเขียนโปรแกรมเพื่อมาแก้เองดีกว่า T-T
Technorati Tags: คอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, hostmonster, ย้ายเข้า, รายงาน
สมการสู่โปรแกรมคอมพิวเตอร์ 26 September 2007 6:59 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การสร้างซอฟต์แวร์ , 4 ความคิดเห็นอย่างที่พวกเรารู้กันครับว่า ซอฟต์แวร์เจ๋ง ๆ ที่พวกเราใช้กันอยู่ไม่ว่าจะเป็น Winamp, PowerDVD, Bittorent, ACDSee, Winzip, Flash หรืออะไรอีกหลาย ๆ ตัวนั้น ล้วนแต่มีกลไกการคำนวณสมการทางคณิตศาสตร์ที่สลับซับซ้อนทั้งนั้น งั้นก็แสดงว่าสมการทางคณิตศาสตร์ถือเป็นปัจจัยหนึ่งที่จะทำให้ซอฟต์แวร์มันตัวเล็ก, กระทัดรัด, เร็ว, เก่ง แล้วก็ฉลาด!!!
ผมรู้จัก MatLab นะว่ามันเป็นซอฟต์แวร์สำหรับช่วยให้เราเขียนโปรแกรมคำนวนสมการทางคณิตศาสตร์ยาก ๆ ได้ แต่โดยส่วนตัวแล้วผมว่ามันน่าจะดีกว่ามั้ย ถ้ามีใครซักคนนึงที่เก่งคณิตศาสตร์แล้วก็เก่งคอมพิวเตอร์ด้วย ช่วยแต่งหนังสือขึ้นมาซักเล่มนึง
หนังสือที่ว่าก็คือ หนังสือสอนวิธีในการเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ให้ล้อไปกับสมการทางคณิตศาสตร์อ่ะครับ เพราะผมเชื่อนะว่ามีหลายคนที่เก่งคณิตศาสตร์ แต่ตกม้าตายเอาง่าย ๆ เมื่อต้องเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ ตามสมการคณิตศาสตร์ที่ตั้งเป็นโจทย์เอาไว้
ผมมีเพื่อนหลายคนที่เป็นแบบนั้นจริง ๆ นะ พวกเขาเก่งคณิตศาสตร์มาก สามารถถอดสมการคณิตศาสตร์ได้เป็นฉาก ๆ แต่พอต้องเอาสมการดังกล่าวมาเขียนเป็นโปรแกรม กลับทำไม่ได้ เข้าใจว่าสมองมันคงจูนไม่ตรงกันมั๊ง
ส่วนผมเองก็อ่อนคณิตศาสตร์มาก ๆ เหมือนกัน ถึงแม้ผมจะเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์เป็น แต่เพราะไม่เข้าใจความหมายหรือวิธีการของสมการ ทำให้ผมเองก็ไม่สามารถเขียนโปรแกรมเพื่อหาคำตอบให้กับสมการดังกล่าวได้
เปิดตัว Slang 25 September 2007 9:39 am
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : ข่าวสาร , 6 ความคิดเห็นผมทำ Slang ทิ้งเอาไว้ในห้องทดลองตั้งแต่เดือนเมษายน 2550 แล้วครับ แล้วก็ไม่ได้สนใจที่จะบอกกล่าวใคร ๆ เลยว่าสร้างมันขึ้นมา ตอนนี้ผ่านมา 5 เดือนแล้วเลยประกาศดีกว่า
มันเป็นระบบพจนานุกรมแบบเปิดที่ทำขึ้นมาอย่างเรียบง่ายครับ โดยคิดเอาไว้ว่าจะเอาไว้เก็บ “ศัพท์ตลาด” ทั่ว ๆ ไปที่ใช้กันอยู่ในวงการใดวงการหนึ่ง หรือยุคใดยุคหนึ่ง หรือบางทีก็ใช้กันทั่วบ้านทั่วเมืองให้เกร่อกันไปหมดเลย
อาศัยช่องว่างที่ราชบัณฑิตยสถานไม่สนใจที่จะจัดเก็บคำศัพท์เหล่านี้ เลยคิดว่าทำเองดีกว่า!!!
แต่พอทำเสร็จแล้วจึงพบว่าผมนั้นรู้คำศัพท์ slang น้อยมาก เพราะผมบันทึกเข้าไปได้เพียงแค่หกสิบกว่าคำเท่านั้นเอง แล้วสมองก็ตัน!!! สงสัยว่าผมจะ out ซะแล้ว แย่จริง ๆ
Technorati Tags: slang, คอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, SaaS, Software as a Service, ทดลอง
ระบบคัดกรอง “รูปโป๊”, “ภาพโป๊” และ “หนังโป๊” 24 September 2007 12:01 am
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : สมมติฐาน , 7 ความคิดเห็นผมเลิกดูหนังโป๊นานแล้วครับ (เชื่อป่ะ?) ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะวุฒิภาวะกระมัง เพราะดูแล้วก็ไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือตื่นตัวอะไรซักเท่าไหร่ และอีกอย่าง ผมเองก็มีวุฒิภาวะเพียงพอที่จะควบคุมอารมณ์ได้ สติจึงยังอยู่อย่างครบถ้วน ไม่ได้แตกกระเจิงไปไหน เวลาที่ได้มีโอกาสดูหนังกิจกรรมชีวิตเพื่อสุขภาพเหล่านี้
แล้วเด็กกับวัยรุ่นล่ะ พวกเขาสามารถควบคุมอารมณ์และสติได้หรือเปล่า อือม คงไม่สินะ เพราะผ่านโลกมาไม่นานเท่าไหร่ อนาคตยังอีกไกล แล้วเราจะหวังให้พวกเขาไม่ดูหนังโป๊ได้มั้ย เราจะบอกเขาว่าน้องเอ๊ยหลานเอ๊ย ยังไม่ถึงเวลาหรือวัยวุฒิที่เจ้าจะดูได้หรอกนะ อย่าดูเลยนะ คิดว่าจะเชื่อป่ะ?
เด็กพวกนี้ไม่เชื่อหรอก หุ ๆ นอกจากนี้เราจะไปบอกพวกเขาว่า น้องเอ๊ยหลานเอ๊ยถ้าพวกเธอ ๆ โพสต์ “รูปโป๊”, “ภาพโป๊” และ “หนังโป๊” ลงบนเว็บไซต์แล้วล่ะก็ พวกเธอจะโดนโทษติดคุก 5 ปีนะ แล้วจะพลอยทำให้เจ้าของเว็บไซต์ซวยต้องโดนโทษคุก 5 ปีไปด้วยนะ คิดว่าจะเชื่อป่ะ?
ผมถือว่าการดู “หนังโป๊” นั้นเป็นเรื่องส่วนตัวครับ ตราบเท่าที่ไม่มีการบัญญัติความผิดเอาไว้ในกฎหมาย แต่บังเอิญว่ากฎหมายคอมพิวเตอร์มันออกมาแล้ว และมันก็มีความผิดอยู่ข้อสองข้อที่จะทำให้เจ้าของเว็บไซต์ต้องเดือดร้อน ซึ่งหนึ่งในนั้นก็คือการเผยแพร่หรือนำเข้าสู่ “รูปโป๊”, “ภาพโป๊” และ “หนังโป๊” ของเหล่าสมาชิกครับ
ทีนี้ในฐานะเจ้าของเว็บไซต์ที่ไม่สามารถจะห้ามปรามอะไรได้ อีกทั้งก็ไม่มีเวลามากพอจะมาตรวจสอบสารสนเทศทุก ๆ อย่างที่ถูกบันทึกเข้ามาในเว็บ จะทำไงดี??? อือม ก็ต้องติดตั้งระบบซอฟต์แวร์ที่มีความสามารถในการคัดกรองไอ้อะไรโป๊ ๆ พวกนี้ได้อ่ะดิ
แล้วต้องใช้เทคโนโลยีอะไรเข้ามาช่วยล่ะ?
Microsoft Encyclopedia Of Networking 22 September 2007 7:11 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : E-Book , 4 ความคิดเห็นก็เข้าใจอ่ะนะครับว่าเดี๋ยวนี้มี Wikipedia แล้ว พวกสารานุกรมแบบธรรมดามันก็เลยดูด้อยค่าลงไป แต่ยังไงก็ดาวน์โหลดกันไปแล้วกันนะครับ เผื่อเหลือเผื่อขาด
Technorati Tags: micrsoft, encyclopedia, networking, คอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์
ประมวลผล “สามเหลี่ยมแห่งความรัก” 20 September 2007 10:44 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : สมมติฐาน , 17 ความคิดเห็นออกตัวก่อนเลยครับว่าบล็อกแห่งนี้โม้แต่เรื่องซอฟต์แวร์แค่อย่างเดียวครับ ไม่โม้หรือฝอยเรื่องความรัก แต่พอดีว่าผมจะเล่าเกี่ยวกับ Software as a Service ที่เกี่ยวกับความรักและการหาคู่ ก็เลยจำเป็นต้องยกทฤษฎี “สามเหลี่ยมแห่งความรัก” มาอธิบายให้เข้าใจกัน
ทุกวันนี้เราจะพบว่าคนเมืองหนุ่มสาวที่เป็นโสดขี้เหงามากขึ้น ถึงแม้พวกเขาจะพบผู้คนมากมายจากที่ทำงานก็ยังขี้เหงาอยู่ดี คนเหล่านี้ลึก ๆ แล้วก็ต้องการที่จะหาคู่ให้กับตนเอง คู่ที่ตนเองพึงพอใจ แต่จะไปหาจากไหนได้ล่ะ ในเมื่อวัน ๆ ก็ทำงานอยู่แต่ที่ทำงานจนมืดค่ำ วันหยุดบางทีก็ยังต้องไปทำงานอีก เวลาจะออกเดทก็แทบจะไม่มีเลย!!!
ดังนั้นอินเตอร์เน็ตจึงกลายเป็นหนทางหนึ่งที่จะทำให้ได้คู่อย่างที่ใจหวังไว้!!!
พวกเราอาจจะได้เห็นเว็บไซต์หาคู่อยู่มากมาย ในเมืองไทยผมก็เห็นมีอยู่หลายเว็บเหมือนกัน แต่ยังไงดีล่ะ เว็บเหล่านั้นมันยังไม่ได้เป็นระบบที่ดีพอหรอก เพราะเว็บเหล่านั้นยังไม่ได้ทำความเข้าใจกับแนวคิดความรักที่แท้จริง
งั้นผมอธิบายความรักโดยใช้ “สามเหลี่ยมแห่งความรัก” อธิบายให้เข้าใจกันดีกว่า!!!
สามเหลี่ยมแห่งความรักถูกสร้างขึ้นเพื่ออธิบายให้เราทราบว่า ความรักนั้นเกิดจากองค์ประกอบ 3 รูปแบบอันได้แก่ ความสนิทสนม, ความหลงไหล และความผูกพัน …
มือถือ Cluster 18 September 2007 9:12 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : สมมติฐาน , 8 ความคิดเห็นผมค่อนข้างนิยมชมชอบเทคโนโลยีทางด้าน Computer Cluster มาก ๆ เลยนะ เทคโนโลยีที่เอาคอมพิวเตอร์คุณภาพไม่สูงมากนัก มาเชื่อมต่อกันด้วยระบบเครือข่าย แล้วใช้ระบบปฏิบัติการเป็นตัวส่งงานไปให้คอมพิวเตอร์เครื่องต่าง ๆ ช่วย ๆ กันประมวลผล
มันทำให้คอมพิวเตอร์หลายร้อยเครื่องเมื่อเชื่อมกันแล้ว สามารถประมวลผลเทียบเคียงกับคอมพิวเตอร์แพง ๆ ที่มีขนาดใหญ่ ๆ ได้
พอเห็นแบบนี้แล้วทำให้เข้าใจโลกเลยว่า ทหารเลวร้อยคนก็สามารถที่จะรุมเพื่อเอาชนะยอดฝีมือระดับเทพได้เหมือนกัน
ทีนี้ไม่รู้มีใครมีความคิดแบบผมบ้างหรือเปล่า ผมคิดว่าเราน่าจะสามารถเอาโทรศัพท์มือถือมาทำ Cluster ได้บ้างนะ?
แต่กำลังคิดอยู่เหมือนกันว่าเมื่อเอามือถือมาทำ Cluster แล้ว กำลังการประมวลผลมันจะสูงขึ้นมาซักแค่ไหน แล้วได้ประโยชน์อะไรขึ้นมาล่ะเนี่ย?
สงสัยมันคงเป็นได้แค่โปรเจคจบแค่นั้นกระมัง เอามาใช้จริงไม่ได้ T-T
Technorati Tags: คอมพิวเตอร์, ซอฟต์แวร์, computer, cluster, computer cluster, มือถือ, mobile
ย้าย Layout นิดหน่อย 18 September 2007 3:03 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : ข่าวสาร , 10 ความคิดเห็น ผมลองย้าย Layout นิดหน่อยครับ เพื่อสร้างสมดุลแห่งหยินหยางบางอย่าง คิดว่าถ้าทำแบบนี้แล้วฮวงจุ้ยน่าจะดีขึ้น และจะได้ทำให้ผมมองเห็นว่า บล็อกแห่งนี้มีอะไรที่ต้องปรับปรุงบ้างอีกหรือเปล่า? (ไม่เปลี่ยนแล้ว เพราะพอเปลี่ยนแล้วมันดูแปลกพิกล แถมทำให้ช้าด้วย ไม่รู้เพราะอะไร? เลยเอาของเดิมที่เก็บเอาไว้มาทับ)
อือม รู้สึกบล็อกนี้สีจะจืดไปหน่อย กำลังคิดว่าจะทำให้สีสดกว่านี้ดีมั้ยน้อ?
อีกอย่าง รู้สึกว่า Graphic จะน้อยไปนิดนะเนี่ย!!!
แล้วก็สุดท้าย ต่อให้มีคนแวะเข้ามาคอมเม้นท์อย่างสม่ำเสมอ ผมก็ยังรู้สึกว่าบล็อกแห่งนี้มันดูเหงา ๆ อยู่ดี เพราะภาพที่ผมต้องการสำหรับบล็อกแห่งนี้นั้น มันควรจะเหมือนกับว่า มีคนเข้ามาป้วนเปี้ยนอยู่เต็มไปหมดเลยต่างหาก
Technorati Tags: ย้าย, layout, ข่าวสาร, บล็อก
ฝ่าด่าน 7 อรหันต์ 16 September 2007 4:02 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : สมมติฐาน , 10 ความคิดเห็นผมจะสมมติว่าตัวผมนั้นเป็นผู้นำหลักขององค์กรลึกลับองค์กรนึงครับ องค์กรดังกล่าวมีความยิ่งใหญ่ในระดับเดียวกับ Umbrella Corporation เลยทีเดียว (โม้ ๆ)
เอาชื่อองค์กรว่าอะไรดี งั้นตั้งชื่อว่า Sunflower Corporation ก็แล้วกัน อิ อิ 
ภายหลังจากประเทศไทยออกกฎหมายที่ชื่อว่า “พระราชบัญญัติคุ้มครองเงินฝาก” ซึ่งจะทำให้เงินฝากในธนาคารพาณิชย์ของประชาชนนั้น ไม่ได้ถูกประกันโดยรัฐบาลอีกต่อไป จึงทำให้องค์กรแห่งนี้จำเป็นต้องปรับตัวขนานใหญ่ จากเดิมที่เคยให้ความสำคัญกับการเก็บความลับของงานวิจัยระดับสุดยอดเพียงอย่างเดียว ก็จำเป็นที่จะต้องเก็บเงินสดขององค์กรเอาไว้เองด้วย แทนที่จะฝากไว้กับธนาคารพาณิชย์เหมือนเมื่อก่อน (ไม่ไว้ใจรัฐบาล)
เนื่องจากงานวิจัยระดับสุดยอด และเงินสดจำนวนมหาศาลขององค์กรนั้น มีความสำคัญต่อองค์กรอย่างสูงสุด ทางคณะกรรมการลับสุดยอดขององค์กร จึงมีมติอย่างเป็นเอกฉันท์ที่จะทุ่มงบประมาณอันแสนจะมหาศาล (เท่าไหร่วะ?…ไม่รู้เด่ะ!!!) เพื่อสร้างระบบรักษาความปลอดภัยระดับสุดยอดขึ้นมา เพื่อเก็บความมั่งคั่งและวิทยาการอันก้าวหน้าล้ำยุคขององค์กรเอาไว้
โดยวางแผนและออกแบบพิมพ์เขียวเอาไว้ว่า …
ห้องนิรภัยที่ใช้เก็บงานวิจัยระดับสุดยอด กับห้องนิรภัยที่ใช้เก็บเงินสดนั้น จะแยกเก็บกันคนล่ะที่ โดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยดูแลอย่างใกล้ชิด ผู้ที่จะเข้าห้องนิรภัยดังกล่าวได้ จำเป็นจะต้องถูกตรวจค้นโดยเจ้าหน้าที่ถึง 3 ชั้นประตู และเมื่อถึงประตูสุดท้าย ก็จำเป็นที่จะต้องแสดงตัวตน ว่าตัวเองนั้นมีสิทธิ์ที่จะเข้าประตูสุดท้ายได้ โดยมีขั้นตอน 7 ขั้นตอน ทั้งแบบธรรมดาและแบบ Biometric ในการแสดงตนดังต่อไปนี้
1. แสดงตนด้วย Contactless Smart Card
ก่อนอื่นผู้เข้าห้องต้องส่อง Contactless Smart Card เข้ากับเครื่องอ่านบัตรซะก่อน เพื่อเป็นการเริ่มต้นสำหรับการแสดงตนในขั้นต่อ ๆ ไป โดยใน Contactless Smart Card จะเก็บหมายเลขของบุคคลผู้นั้นเอาไว้ พร้อมทั้งเก็บรหัสผ่านขั้นต้นที่ถูกเข้ารหัสเอาไว้แล้ว โดยรหัสผ่านดังกล่าวจะถูกตรวจสอบโดยเครื่องอ่านบัตร เพื่อปลดล็อกสิทธิ์ในการแสดงตนในระดับถัด ๆ ไป
System is activated!!! ….
ซอฟต์แวร์แบบใช้ครั้งเดียว … แล้วทิ้งเลย 13 September 2007 11:45 pm
บันทึกโดย Mr. PeeTai ใน : การสร้างซอฟต์แวร์ , 17 ความคิดเห็นคิดว่าหลายคนคงเคยได้ใช้สินค้าที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งกันนะครับ สินค้าพวกนี้มีเยอะแยะในตลาดซะด้วยสิ ไม่ว่าจะเป็นกระดาษทิชชู่, ถุงยางอนามัย, เข็มฉีดยาในโรงพยาบาล, มีดโกนในร้านตัดผม, บัตรเติมเงินโทรศัพท์มือถือ, ตั๋วชมภาพยนต์ เป็นต้น
ลักษณะเด่นของสินค้าประเภทนี้ก็คือ ต้นทุนไม่สูง, ผลิตไม่ยาก, ผลิตเป็นจำนวนมาก และหาซื้อได้ง่าย!!!
แต่ลักษณะเด่นเหล่านี้มันช่างต่างจาก “ซอฟต์แวร์แบบใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้ง” มาก ๆ เลยครับ ซอฟต์แวร์ประเภทนี้ถูกสร้างออกมาอย่างยากลำบาก แต่แล้วกลับถูกใช้แค่ครั้งเดียว แล้วก็ถูกโยนทิ้งไม่เหลียวแลเลย มันเป็นไปได้ไง เพราะอะไร???
คำตอบก็อยู่ตรงที่ผลลัพท์ที่ได้จากซอฟต์แวร์ดังกล่าวยังไงล่ะครับ ซอฟต์แวร์ดังกล่าวจะให้คำตอบได้เพียงคำตอบเดียวเท่านั้น และต่อให้สั่งให้ทำงานซ้ำ ๆ กันยังไง มันก็ยังคงได้คำตอบเดียวเหมือนเดิมอยู่ดี
แล้วเขาสร้างมันขึ้นมาทำไมกัน?
สาเหตุที่เขาสร้างซอฟต์แวร์ที่มีตรรกะและเงื่อนไขอันตายตัว แถมรับข้อมูลนำเข้าที่ตายตัวแบบนี้ก็เพราะ เขาต้องการใช้ศักยภาพในการคำนวนอันแม่นยำ และพละกำลังในการวนรอบประมวลผลของคอมพิวเตอร์นั่นเอง!!!
สมัยก่อนเมื่อหลายปีก่อนนู้น ผมก็เคยต้องสร้างซอฟต์แวร์แบบใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งเหมือนกัน มันเป็นซอฟต์แวร์ที่สร้างขึ้นเพื่อดึงข้อมูลทะเบียนบริษัทจากเว็บของกรมพัฒนาธุรกิจการค้า กระทรวงพาณิชย์ … เมื่อได้ผลลัพท์แล้ว ซอฟต์แวร์ตัวดังกล่าวก็หมดประโยชน์ทันที ไม่ถูกนำมาใช้ใหม่อีกแล้ว ไม่แม้แต่จะเอาซอร์สโค้ดมาแก้ไขเพื่อใช้สำหรับสร้างซอฟต์แวร์ตัวใหม่อีก
